Verslag
parlementaire missie Israël en de Palestijnse gebieden
28 augustus – 3 september 2005
Impressieverslag Vlaams volksvertegenwoordiger Jan Loones
Ik vertrok naar “Gaza” (in werkelijkheid
naar Israël, Jeruzalem, en de Palestijnse gebieden, zowel
West Bank als Gaza) met sympathieën voor het Palestijnse
volk.
De Palestijnen vechten sinds de bezetting van hun land voor
een eigen land en menselijk respect.
Na één week verblijf ter plaatse en confrontatie met de
Israëlische werkelijkheid, kom ik terug als Palestijns
militant.
De ontruiming van Gaza blijkt inderdaad een schijnoperatie
te zijn, die enkel de Joods-Israëlische belangen dient.
In het belangrijkste Palestijns gebied, de Westelijke
Jordaanoever (West Bank) gaat de Joods-Israëlische bezetting
onverdroten verder.
Er worden steeds nieuwe nederzettingen ingeplant (settlements
en outposts), met nieuwe inpalmingen van grondgebied.
Ook door het bouwen van de 8 meter hoge Wall (trench –
barrier) wordt nieuwe Palestijnse grond - en zelfs
Palestijnse dorpen - ingenomen, doordat die Wall soms
tientallen kilometers afwijkt van de internationaal
vastgelegde grens.
Op het Israëlisch grondgebied zelf worden de Palestijnen (Israëlic
Arabs) schromelijk gediscrimineerd, en eigenlijk weggepest.
Gaza
Gaza wordt inderdaad ontruimd.
Op het eerste zicht krijgen de Palestijnen daar
inderdaad waar ze recht op hebben: een eigen gebied,
waarin ze, niet gestoord door Israëlische controles,
vrij kunnen bewegen, met een open grens naar Egypte, en
een stuk Middellandse Zeestrand.
Op het tweede zicht is de situatie helemaal anders: de
ontruiming dient louter de Joods-Israëlische belangen.
De bescherming door 30.000 Israëlische soldaten van
amper 8.000 settlers, op een totaal Palestijnse
bevolking van 1,3 miljoen, werd onvoorstelbaar duur en
internationaal humanitair totaal onhoudbaar.
Door de terugtrekking krijgt Ariel Sharon complimentjes
van de internationale opinie, en doet hij een miljoenen
sjekel besparingsoperatie.
De Palestijnen blijven achter met een overbevolkt
rampgebied (met 1,3 miljoen inwoners op 337 km2, het
dichtstbevolkte gebied van gans de wereld), waarvan de
economische leefbaarheid totaal bepaald wordt door
Israël.
Israël blijft dit gebied totaal isoleren, door een
onvoorstelbaar rigide grensbewaking, die ook slaat op de
grens met Egypte, door de volledige controle van
luchtruim en zeetoegang.
De Palestijnen strijden uiteraard niet enkel voor een
eigen staat, maar ook voor een leefbare staat. Die
leefbaarheid wordt, zoals het zich laat aanzien,
volledig bepaald (en geblokkeerd) door Israël.
De proef op de som zal kunnen genomen worden als de
Palestijnen een internationaal toegankelijke lucht- en
zeehaven willen bouwen.
West Bank
(Westelijke Jordaanoever)
Terwijl Israël de Gaza ontruimt, wordt
de Westelijke Jordaanoever aan een ijltempo bijkomend
bezet.
Steeds nieuwe settlements worden ingeplant, midden in
Palestijns gebied, met inpalming van de vruchtbaarste
gronden, met monopolisering van water- en olietoevoer,
met aanleg van wegeninfrastructuur, die niet
toegankelijk is voor de Palestijnen, enz…
In Israël en de West Bank wordt een muur ingeplant die,
spijts veroordelingen door het Internationaal
Gerechtshof in Den Haag, steeds maar verder afwijkt van
de green border, en ook op die manier steeds meer
territorium inpalmt.
Op die manier wordt de West Bank “gekantonniseerd” (bantunisation),
met als klaarblijkelijk einddoel om een vijf à zestal
Palestijnse enclaves te scheppen, waartussen de
contacten naar willekeur kunnen belemmerd worden door
Israëlische controleposten en pesterijen.
De situatie is uiteraard het meest dramatisch in
Jeruzalem: verspreid over Oost-Jeruzalem (Palestijns
gebied) worden steeds nieuwe settlements ingeplant, waar
tientallen duizenden woongelegenheden worden gebouwd
voor de Israëli’s, met als duidelijk doel Jeruzalem
volledig onder de Israëlische invloedssfeer te brengen.
Als in de oude stad Jeruzalem eigendommen worden
aangekocht door Israëlische Joden, Ariel Sharon voorop,
dan kadert dit in die bedoeling.
Het Israëlisch gebied
Binnen het grondgebied van
Joods-Israël zelf is een belangrijke minderheidsgroep (ca.
600.000) van de oorspronkelijke bewoners (Palestijnse
Arabieren) blijven wonen na de creatie van de
Israëlische staat.
Zij worden op de meest schromelijke wijze
gediscrimineerd met als uiteindelijke intentie hen weg
te pesten.
De grootste discriminatie grijpt plaats in het onderwijs
(uiteraard op uiterst Joodse leest geschoeid), en in het
feit dat allerlei voordelen afhankelijk gemaakt worden
van het vervullen van de legerdienst.
Deze Arabische Israëliërs worden telkenjare vrijgesteld
van legerdienst, waardoor ze verstoken blijven van de
mogelijkheid tot toewijzing van woningen, een betrekking
in het openbaar ambt, allerlei sociale voorzieningen,
enz …
Aan Palestijnen worden er bouwvergunningen geweigerd,
waardoor bvb. wijken uit het mooie Jaffa (ten noorden
van Tel Aviv), eigendom gebleven van Palestijnen,
verkommerd geraken.
Deze Israëlische Palestijnen moeten ook allerlei
pesterijen ondergaan wanneer zij actief worden in het
economisch leven en naar het buitenland willen,
contacten met zelfs hun familie in de Palestijnse
gebieden willen onderhouden, enz…
Besluit
Wat Joods-Israël wil is een etnisch
Joodse staat, op een zo ruim groot grondgebied, met zo
weinig mogelijk Arabieren, en met een minimale
aanwezigheid van de oorspronkelijke bewoners, de
Palestijnse Arabieren.
In het bereiken van die zionistische doelstelling zijn
zij geniaal als het op ontwikkelen van instrumenten
aankomt.
De internationale, en in het bijzonder de Europese
internationale gemeenschap, kijkt verontwaardigd toe,
maar doet niets.
De Belgische ambassadeur bij Israël en de EU ambassadeur
bij Israël bevestigden beiden dat wij hoogstens kunnen
proberen Amerika te beïnvloeden …
Van het verbinden van positieve voorwaarden aan de
EU-hulp – laat staan van sancties tegen Israël – willen
zij niet horen.
Ga daarmee naar de oorlog …
Bijlagen
programma parlementaire missie 28
augustus – 3 september 2005-09-06 -
KLIK
Rapport fact finding missie naar
Israël en de Palestijnse gebieden:
PDF DOC
Verslag fact finding missie in Israël
en de Palestijnse gebieden:
PDF
DOC
parlementaire vraag (17/11/2004) van Jan Loones aan
minister van Buitenlands Beleid Geert Bourgeois over
Vlaamse hulp aan de Palestijnse bevolking na het
overlijden van president Yasser Arafat -
KLIK
• 9u-16 uur:
Briefing en veldbezoek aan de Muur en dorpen in het
Noorden van de Westelijke Jordaanoever met het
Negotiations Affairs Department, een dienst die
technisch advies verleent aan de PLO.
• 17u: Bezoek aan de Belgische ambassadeur Veranneman in
zijn residentie, Keren Hayessod 33,
Herzlyia, Pituakh.
Dinsdag 30-08 :
• 9u30-11u:
Bezoek aan the Arab Association for Human Rights in
Nazareth, briefing over de situatie van de Palestijnse
burgers van Israël.
• 12u30-14u30: Ontmoeting met Zochrot ‘Herinneringen’,
een Israëlische organisatie die aan sensibilisering doet
omtrent de Nakba, de gebeurtenissen van 1948 en bezoek
aan oude Palestijnse dorpen in Tel Aviv.
• 16u-18u: Bezoek aan EU delegatie in Ramat Gan (nog te
bevestigen).
• 19u30 : Diner met consul Courtois in zijn residentie,
Balfour street 22, W. Jeruzalem
Woensdag 31-08:
• 9u30-10u30:
Ontmoeting met Hind Khoury; Palestijns minister
verantwoordelijk voor de portefeuille Jeruzalem en
expert Michael Tarazi.
• 10u45-12u30: Ontmoeting met Palestijnse parlementairen
PLC in Ramallah.
• 13u: Gesprek met Moustafa Barghouti van de partij
‘Palestijns Nationaal Initiatief’ al-Mubadara/
Ontmoeting met stuurgroep PNGO, Palestijnse ngo’s.
• 14u30-15u30: afspraak met Mr. Ilan Halevi (Kabinet van
Deputy Prime Minister Nabeel Shaath).
• 16u30-18u30: Briefing en nederzettingentocht rondom
Jeruzalem, met bezoek aan het Palestijnse dorp Abu Dis
(Muur), georganiseerd door Michel Warschavski van het
Alternative Information Center (AIC).
• 19u30: Ontmoeting en diner met oa Jeff Halper van het
Israeli Committee Against House Demolitions.
Donderdag 1-09:
• 6u30 Vertrek
naar Gaza.
• 9u: Ontmoeting met Raji Sourani van het Palestinian
Center for Human Rights: briefing over de Israëlische
terugtrekking en de opvolging.
• 12u-18u: Veldbezoek met aan Rafah en Khan Younis,
onder begeleiding van VN agentschap voor Palestijnse
vluchtelingen UNRWA.
• 19u: Ontmoeting met Israëlische parlementairen (nog te
bevestigen).
Vrijdag 02-09:
• 9u30-11u:
Vergadering met Dror Etkes van Peace Now over de
Israëlische nederzettingenstrategie.
• 11u30-13u30: Veldbezoek aan Oost-Jeruzalem met de
Israëlische organisatie Ir Amim. (nog et bevestigen)
• 15u–18u: Bezoek aan Yad Vashem, het Holocaustmuseum.
Bezoek aan Bethlehem en vluchtelingenkamp Dheisheh.
Vlaams Parlement: Plenaire Vergadering van
17/11/2004 Actuele vraag van
de heer Jan Loones tot de heer Geert Bourgeois, Vlaams
minister van Bestuurszaken, Buitenlands Beleid, Media en
Toerisme, over eventuele Vlaamse hulp aan de Palestijnse
bevolking na het overlijden van president Yasser Arafat
De voorzitter:
Dames en heren, aan de orde is de actuele vraag van de heer
Loones tot de heer Bourgeois, Vlaams minister van
Bestuurszaken, Buitenlands Beleid, Media en Toerisme, over
eventuele Vlaamse hulp aan de Palestijnse bevolking na het
overlijden van president Yasser Arafat.
De heer Loones heeft het woord.
De heer Jan Loones (Op de tribune):
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister,
collega's, ik richt me tot de minister van Buitenlandse
Aangelegenheden, tevens bevoegd voor
Ontwikkelingssamenwerking, met een vraag over de gewijzigde
situatie in het Midden-Oosten na het overlijden van
president Arafat.
Ik druk me voorzichtig uit als ik zeg dat er een heel
eigenaardig karakter voor nodig is om geen sympathie te
voelen voor het Palestijnse volk, dat nu al zovele decennia,
en de jongste jaren onder internationale belangstelling,
vecht voor zelfbeschikkingsrecht en een eigen Palestijnse
staat. De Palestijnen leveren die strijd in verschrikkelijk
moeilijke omstandigheden tegen een bikkelharde tegenstander
- ik wik mijn woorden -, de Israëlische staat, die het
Palestijnse volk wil opsluiten achter een muur en wettige
zelfverdediging verwart met staatsterrorisme.
Vlaanderen zou daar een rol in moeten spelen. In het
voorjaar behandelde het Vlaams Parlement dan ook een
resolutie waarin hiervoor aandacht werd gevraagd, en werd
aangedrongen op het bieden van noodhulp. Op 7 december 2001
koos het parlement er echter voor alle samenwerking, zowel
met Israël als met Palestina, op te schorten zolang er een
conflict woedt in het gebied, zij het met uitzondering van
noodhulp.
Mijnheer de minister, ook Vlaanderen moet zich aanpassen aan
de nieuwe situatie in het post Arafattijdperk. De
verschillende grote mogendheden doen oproepen om de
vredesbesprekingen opnieuw aan te vatten. Ook individuele
regeringsleiders en gezagvoerders hebben uitspraken gedaan
in die zin. In Vlaanderen hebben we dat echter nog niet
gehoord. Wel bundelen de Vlaamse NGO's hun krachten om de
strijd tegen de muur onder de aandacht te brengen.
Hoe dan ook beschikt Vlaanderen over de bevoegdheid om
noodhulp te verstrekken. Een paar maanden geleden zorgde u
voor noodhulp aan Darfur. Ook Palestina zou die aandacht
moeten krijgen. Acht u de tijd rijp voor een aanpassing van
het standpunt van 2001 door de Vlaamse Regering? Hoe ziet u
de rol van de Vlaamse Regering in dit conflict waarin het
Palestijnse volk vecht voor zelfstandigheid en een eigen
staat? Ziet u op dit ogenblik mogelijkheden voor het
verstrekken van noodhulp in die prangende situatie in
Palestina?
De voorzitter: Minister
Bourgeois heeft het woord.
Minister Geert Bourgeois (Op de
tribune): Mijnheer Loones, u hebt inderdaad al vaker
blijk gegeven van een niet-aflatende belangstelling voor de
bevolking van Palestina.
Ik zal eerst antwoorden op uw politieke vraag naar de
houding van de Vlaamse Regering. In december 2001 heeft de
regering inderdaad beslist om zolang het conflict duurt en
zolang er geen nieuwe onderhandelingen zijn of zolang er
geen onderhandelingsresultaten worden geïmplementeerd, alle
bilaterale samenwerkingsprojecten met de Palestijnse
autoriteit en met Israël stop te zetten. Ik hoop dat er
nieuwe onderhandelingen komen tussen de nieuwe Palestijnse
autoriteit en de staat Israël, met de steun van de VS en de
Europese Unie. Mocht dit zich voordoen, dan zal ik niet
nalaten om de kwestie te agenderen op de Vlaamse
ministerraad met het oog op een nieuwe standpuntbepaling. Op
dat moment is er mijns inziens een nieuwe situatie.
In het verleden is inderdaad herhaaldelijk noodhulp geboden
naar aanleiding van de dramatische situatie in Palestina. Ik
zal u een paar cijfers geven. In 2002 financierde de Vlaamse
overheid voor 380.000 euro aan medisch materieel voor
ziekenhuizen in Ramallah. In datzelfde jaar werd bovendien
24.150 euro gespendeerd aan de herstelling van
waterreservoirs in scholen en ziekenhuizen op de Westelijke
Jordaanoever. Dit jaar werd al 49.349 euro uitgetrokken voor
een mobiele kliniek in de westelijke rurale dorpen van
Ramallah. Nog deze week heb ik het initiatief genomen om
Oxfam te contacteren om nog met het budget 2004 een nieuw
initiatief te financieren. Tegen het eind van deze week
wordt een dossier van om en bij de 150.000 euro ingediend
voor de financiering van noodhulp in de Gazastrook.
De voorzitter: De heer Loones
heeft het woord.
De heer Jan Loones: Mijnheer de
minister, ik stel met vreugde vast dat we de noodhulp
voortzetten. Ik wil terugkomen op mijn vraag over het
inspelen op de nieuwe situatie.
Als er onderhandelingen worden opgestart, zullen we de
situatie opvolgen en de vroegere houding herzien. Ik vind
dat we nu meteen al een initiatief zouden kunnen nemen en de
bespreking aanvatten, los van die onderhandelingen. Ik vind
dat we nu al onze houding moeten bepalen zonder te wachten
op andere mogendheden.
Ik noteer dat u Oxfam gecontacteerd hebt om een nieuw
dossier in te dienen. Ik hoop dat deze vraag anderen aanzet
om noodhulp aan te vragen.
Ik heb nog een laatste opmerking. Men gaat er nogal tegenaan
met allerlei standpunten. Ik begrijp dat u diplomatisch wilt
zijn en niet in de sporen treedt van een aantal andere
gezagvoerders. De heer Van Agt, ex-premier van het
Nederlandse CDA en thans europarlementslid, gaat echter veel
verder. Ik las in De Standaard van 8 november 2004 over zijn
opmerkelijke optreden. Hij vindt dat de Nederlandse regering
zich moet inspannen om Europa minder volgzaam achter de VS
te laten aanlopen inzake het Midden-Oosten. Ook zou
Nederland de Israëlische premier Sharon niet moeten
ontvangen. Voorts schendt Israël volgens hem het
volkenrecht. Hij is zeer teleurgesteld in de top van zijn
partij, waar hij geen weerklank vindt. Die laatste zin geldt
niet voor mij. Ik zou niettemin graag willen dat de Vlaamse
Regering wat alerter inspeelt op de situatie.
1. De N-VA bevestigt haar steun aan alle volkeren in hun
streven naar zelfbeschikking, met aandacht voor de schending
van de mensenrechten en terrorisme
2. Voor het grondgebied Israël en de Palestijnse gebieden
steunt N-VA de tweestaten-oplossing, waarbij zowel de
Israëlische als de Palestijnse staat volwaardig en leefbaar
kunnen worden uitgebouwd.
3. De N-VA veroordeelt de politiek van
isolering door Israël van het Gazagebied, en de verdere
illegale bezetting door Israël van de Westelijke
Jordaanoever.
Israël moet, overeenkomstig de uitspraak van het
Internationale Gerechtshof in Den Haag, dd. 9/2/2004, de
bouw van de muur stopzetten en de muur wegruimen, waar deze
illegaal, d.w.z. op Palestijns grondgebied, is geplaatst.
4. De N-VA roept het Quartet (Europa – de
Verenigde Naties – Rusland en de Verenigde Staten) op om
alle middelen aan te wenden om Israël te dwingen haar
verplichtingen, zoals geformuleerd in de “Road Map”, door
dit Quartet opgesteld in juni 2002, te doen naleven (“Road
Map for ending the occupation and establishing an
independent democratic and viable Palestinian State”).
N-VA herinnert eraan dat president Bush - in zijn verklaring
ter gelegenheid van een bezoek aan het Midden-Oosten in juni
2003, vergezeld van Colin Powell en Condoleeza Rice - zich
persoonlijk verbonden heeft deze “Road Map” te doen naleven.
N-VA roept het Quartet (in het bijzonder de Europese Unie)
op geen verdere steunverlening aan Israëlische initiatieven
te verlenen, tenzij de nodige waarborgen voor deze
democratische en leefbare Palestijnse staat zijn geschapen.
5. De N-VA veroordeelt de schending van de
mensenrechten en verregaand discriminatie van de
Palestijns-Arabische burgers, wonend op het eigen Israëlisch
grondgebied.
___________________________________________________________________ (Deze bepaling werd besproken op
het N-VA partijbestuur van 10/9/2005.
Door de minister van Buitenlands Beleid Geert Bourgeois werd
meegedeeld dat hij aan de Vlaamse regering zou voorstellen
de bevriezinhg van de contacten met Israël en Palestina te
herzien. Geert Bourgeois zou overigens eind oktober naar
Ramallah gaan)
Rapport fact finding missie naar
Israël en de Palestijnse gebieden:
PDF DOC
Verslag fact finding missie in Israël
en de Palestijnse gebieden:
PDF
DOC
Links :
.gif)
